Strokur – Hildur Gudnadóttir

Çiçek yüklü vagonların
altında
gizlenen bir kadını
bekliyorum;
kapı açılıp duruyor

bir felaketi çağırır
gibi kapı açılıp duruyor

siyah bir deve
benzeyen yaprakların
arkasına gizlenmiş
kirli bir kayıktan
kirli bir kağıttan
uyandığımda
ölmüş olacağım

kapı açılıp duruyor
bir yatakta
aşağılanmış

kapı açılıp
duruyor
kötü bir sona

Kaan Özer

<p>Kenardaki değil, öbürü</p>

Söyleyecekleriniz vardır (var mı?)

Yorum yazabilmek için içeride olman gerek.